Gerben Karstens (Leiden,14 januari 1942) was een Nederlandse beroepswielrenner in de periode 1965-1980.Karstens was een uitstekend sprinter, en won etappes in alle grote rondes (6 in de Ronde van Frankrijk , 1 in de Ronde van Italie en 14 in de Ronde van Spanje). De enige andere Nederlanders die dit presteerden waren jeroen Blijlevens, Erik Breukink en Jean-Paul van Poppel. In 1974 droeg hij 2 dagen de gele trui in de Ronde van Frankrijk. Hij was een opvallend figuur in het peloton vanwege zijn grappen en grollen. Zo zou hij ooit zijn gedemareerd uit het peloton, zich vervolgens in de bosjes verstopt hebben om weer achteraan het peloton aan te sluiten, terwijl het peloton maar op zoek bleef naar de "ontsnapte" Karstens. Om zijn clowneske gedragingen werd hij in het peloton "de clown" genoemd. Andere bijnamen waren "de notariszoon" en "De Karst", logischerwijs in het Frans "Le Karst".
Als amateur won hij samen met Evert Dolman,Jan Pieterse en Bart Zoet de gouden medaille op de Olympische Spelen van 1964 op het onderdeel 100 kilometer ploegentijdritt.
Karstens was ook een uitstekend schaatser en lid van de kernploeg in de tijd van Rudie Liebrechts.
Karstens heeft zich nu op de golfsport toegelegd en is lid van de Oosterhoutse Golf Club.
In 1974 was Karstens in de 4e etappe als tweede geëindigd. Hij vergat echter naar de dopingcontrole te gaan, en kreeg tien minuten tijdstraf, waardoor hij zijn derde plaats in het algemeen klassement kwijtraakte. Een dag later werd die straf echter teruggedraaid, en dankzij bonificatieseconden die Karstens in de vijfde etappe won, nam hij de gele trui zelfs over van Merckx.
Trivia
- Van deze coureur is bekend, dat hij bij wijze van spreken geen meter bergop kon rijden. Naar grote rondes, zoals de Tour ging ie uitsluitend, om in de vlakke etappes voor en na de bergen een of meer ritten op de sprint te winnen. Want in die bergen begon de ellende. Hij kwam dan steevast terecht in de achterste gelederen, die gevormd werden door allen, die zich op een of andere manier over die verschrikkelijke cols heen moesten zien te wringen. Deze groep werd veelal aangeduid als "de duiven". Maar toen een verslaggever "De Karst" een vraag stelde, waarin eerstgenoemde sprak over "de duiven", reageerde "de Leidse notariszoon" nogal bits met:"We zijn geen duiven, we zijn coureurs".
- Tweemaal is de Karst gediskwalificeerd nadat hij een overwinning had behaald. Dit overkwam hem in 1969 bij de Ronde van Lombardije en in 1974 bij de Parijs-Tours. In beide gevallen werd hij verdacht van doping. In het laatste geval had hij vergeten zich te laten keuren.
