Joop Zoetemelk had in de Tour de France het predikaat ' eeuwige tweede', nadat hij maar liefst vijf keer als tweede in het Algemeen

Klassement was geeindigd . Uiteindelijk werden het er zelfs zes . Tijdens de Tour de France van 1980 had hij eindelijk ook het beetje geluk

mee. Als eerst gaf Bernard Hinault op nadat hij een zware knie blessure had opgelopen . Uit respect voor de grote fransman weigerde hij de

gele trui aan te doen tijdens de eerst volgende rit . Hij vond dat hij die niet had verdiend .Een dag later reed hij er wel in en behield hij deze trui 

tot aan Parijs. 

Joop reed in de beroemde TI-Raleigh ploeg van Peter Post die dat jaar elf

 etappes won (3 x Jan Raas, 2 x Joop Zoetemelk, 2 x ploegentijdrit,Gerrie

Knetemann, Bert Oosterbosch, Henk Lubberding, Cees Priem). Ook werd

Henk Lubberding 10e en Johan van der Velde 12e in het eindklassement 

verder werd Johan van der Velde eerste in het  jongerenklassement. In dit

 goude jaar kon het niet op met het Nederlandse wielrennen .

Heel wielerminnend Nederland hield zijn hart vast toen Zoetemelk tijdens de

beklimming naar Pra Loup onderuit ging . Zijn meesterknecht Johan van der

 Velde , die voor zijn kopman reed, gleed met een hand van het stuur en probeerde krampachtig zijn evenwicht te behouden.

Zoetemelk viel , maar kwam op eigen kracht weer terug bij de kopgroep . De Nederlandse wielerfans konden opgelucht ademhalen.

 Zoetemelk had in Parijs een voorsprong van 6 minuten 55 seconden op landgenoot Hennie Kuiper.

Op de Champs d'Elysees gaf burgemeester Chirac hem op 20 juli een welverdiende kus en juichten tienduizenden Nederlanders hem toe.

Premier Van Agt omhelsde hem zelfs. Ruud Bakker heeft nog een mooie anekdote over een gele onderbroek: "Na de laatste etappe staat

hij op zijn hotelkamer en trekt zijn gele trui uit. Beneden staan honderden mensen te schreeuwen. Joop doet het raam open en gooit

zijn gele trui naar beneden. Die werd natuurlijk in stukken gescheurd. Prachtig gezicht. Hij gaat daarna onder de douche en loopt even

later in een gele onderbroek door de kamer. Een gele onderbroek, dat geloof je toch niet?"

Internationaal bleef de waardering uit voor de winnaar van wat 'de tour van de uitvallers' werd genoemd. In Nederland was dat anders.

Bij het criterium van Boxmeer de volgende dag werd Zoetemelk als een held ontvangen. De organisator moest hem naar zijn huis meenemen,

anders kon Joop zich nergens verkleden: "Maar voordat ik het wist zat ook mijn slaapkamer vol mensen. Joop vond het best. Joop was een brave."