Wielerklassiekers

Milaan-San Remo (Italiaans: Milano-Sanremo) is de eerste grote klassieker van het wielerseizoen. Zijn bijnaam is La Primavera ("de lente"), al spreken sommigen ook van la prima vera, de eerste échte wielerklassieker van het jaar.

Van 1935 tot en met 1953 werd deze wedstrijd verreden op 19 maart, de feestdag van Sint Jozef, vandaar zijn andere bijnaam: De Sint-Jozefsklassieker. De wedstrijd vindt de jongste jaren steeds plaats op een zaterdag. Als 19 maart een zaterdag is, dan vindt de wedstrijd op deze dag plaats. Anders is het de zaterdag die het dichtst bij 19 maart ligt.

Het was de eerste wedstrijd op de kalender van de Wereldbeker Wielrennen (tot 2004) en was van 2005 tot en met 2007 de eerste eendagswedstrijd van de UCI ProTour. Vanaf 2008 maakte deze klassieker geen deel meer uit van de ProTour, vanwege een conflict tussen de organisator en de UCI (de internationale wielerbond). Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Wat overwinningen betreft is Eddy Merckx recordhouder. Hij won de wedstrijd zeven keer.

Gent-Wevelgem (in het verleden ook als Gent-Wevelgem-Gent georganiseerd) is sinds 1934 een eendaagse wielerwedstrijd in België. Parcours De wedstrijd start sinds 2004, ondanks de naam, niet meer in Gent maar in het nabijgelegen Deinze.

Gent-Wevelgem loopt het eerste wedstrijduur richting de Belgische kust, die een eind gevolgd moet worden. Nabij Veurne ("de Moeren") breekt de wedstrijd meestal open. Vanwege de vaak harde wind op de vlakke Vlaamse wegen ontstaan vaak waaiers. Het belangrijkste obstakel is de Kemmelberg, een lastige klim met kasseien die twee keer beklommen moet worden, maar die minstens zo berucht is vanwege zijn gevaarlijke afdaling, waar al menige wielrenner gevallen is. Vaak vormt het tweeluik Monteberg-Kemmelberg het breekpunt van de wedstrijd. Verder is het parcours vrij vlak, waardoor de wedstrijd in Wevelgem toch vaak eindigt in een sprint van een kleinere groep of een grotere groep.

 Vanaf de editie van 2008 is het parcours ingrijpend gewijzigd; de renners rijden niet meer tot aan de kust, maar rijden een ommetje langs de Steenstraat (Bovekerke-Werken) en benaderen daarna Veurne vanuit de polders in plaats vanuit de richting van de kust. Daarna volgt de Heuvelzone, met de Vidaigneberg, de Rodeberg, de Monteberg (tot op de top en dan linksaf), een ommetje en de Kemmelberg benaderd vanuit de dorpskern van Kemmel. De afdaling gebeurt langs een heraangelegd ommetje om de gevaarlijke afdaling en de mogelijke valpartijen te vermijden. Daarna wordt deze heuvelzone opnieuw gedaan, in dezelfde volgorde om daarna richting Wevelgem te rijden.

Het nieuwe parcours werd door de meeste renners goedgekeurd. Sommigen meenden dat de aanloop van de Kemmelberg nerveuzer was, maar dit is volgens koersdirecteur Hans De Clercq normaal en hoort bij de koers. In 2010 wordt wederom een ingrijpende wijziging doorgevoerd. Niet alleen wordt de koers van de woensdag tussen de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix op de wielerkalender verzet naar de zondag voor de Ronde. Ook worden er veel meer hellingen ingelast voorafgaand aan de Kemmelklim; Scherpenberg, Katsberg, Berthen, Zwarteberg, Baneberg, Rodeberg en dan Monteberg en Kemmelberg. Deze reeks hellingen beklimmen de renners twee maal alvorens naar de finish in Wevelgem te fietsen.

Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour. Ook nu weer veel hellingen, Katsberg, Berthen, Schomminkelberg, Kemmelberg, Monteberg, Baneberg, Kemmelberg en Monteberg. Eigenlijk zouden Katsberg en Schomminkelberg 2 maal worden beklommen en zou er nog tweemaal een beklimming van de Zwarteberg(-Langendreef) zijn met een afdaling van de Vidaigneberg naar de voet van de Schomminkelberg, maar het aantal kilometers moest worden teruggebracht. Daarom werd na de eerste maal Kemmel-Monteberg gekozen voor een klim van de andere zijde via de Baneberg naar de top van de Rodeberg.

De Ronde van Vlaanderen is een jaarlijkse wielerwedstrijd voor beroepsrenners in Vlaanderen. Ze wordt tegenwoordig altijd op de veertiende zondag van het jaar gereden en is sinds vele jaren één van de belangrijkste eendaagse wedstrijden, een zogenaamde klassieker. Sinds 1919 is de Ronde, zoals de wedstrijd vaak genoemd wordt, elk jaar gereden, ook tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In Vlaanderen wordt deze wedstrijd ook Vlaanderens Mooiste genoemd. De Ronde van Vlaanderen is in 1913 ontstaan naar een idee van Karel Van Wijnendaele, mede oprichter van de sportkrant Sportwereld. Het was destijds gebruikelijk dat uitgevers en journalisten van kranten- en tijdschriften wielerwedstrijden organiseerden om hun uitgaven te promoten.

De Ronde van Vlaanderen was aanvankelijk, tot kort na de oorlog, vooral een Belgische wedstrijd. In de beginjaren werd de Ronde nog vaak op dezelfde dag gereden als Milaan-San Remo. De betere Italiaanse en Franse renners kozen doorgaans voor die laatste koers, waardoor de Ronde voor de oorlog slechts één niet-Belgische winnaar kende, de Zwitser Heiri Suter.

Na de Tweede Wereldoorlog begon de Ronde aan haar opmars als belangrijke internationale wedstrijd. Onder andere omdat de organisatoren van een aantal koersen de Challenge Desgrange-Colombo in het leven riepen, een soort voorloper van de wereldranglijst, waarvan de Ronde deel uitmaakte. Samen met onder meer Parijs-Roubaix behoort de Ronde van Vlaanderen tot de topwedstrijden in het wielrennen.

De Ronde Van Vlaanderen maakte sinds 2005 deel uit van de Pro Tour. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour. Recordhouders zijn de Belgen Achiel Buysse, Eric Leman en Johan Museeuw en de Italiaan Fiorenzo Magni met elk drie overwinningen. De succesvolste Nederlander is Jan Raas met twee overwinningen en twee derde plaatsen. Louison Bobet (1955), Rik Van Looy (1962), Eddy Merckx (1975) en Tom Boonen (2006) zijn de enige renners die de Ronde wonnen als wereldkampioen.

Parijs-Roubaix is een eendaagse wielerwedstrijd die elk voorjaar wordt verreden in het noorden van Frankrijk. De wielerwedstrijd is een van de vijf wielerklassiekers en wordt precies een week na de Ronde van Vlaanderen gereden. De eendaagse wedstrijd staat bekend als de "Hel van het Noorden" (l'enfer du Nord), omdat een belangrijk deel van de koers wordt verreden over de kasseistroken die karakteristiek zijn voor dit gebied. De omschrijving "Hel van het Noorden" werd het eerst in 1919 gebruikt door een journalist die de eerste editie na de Eerste Wereldoorlog volgde en diep onder de indruk was van de oorlogsverwoestingen in Noord-Frankrijk.

Afhankelijk van de weersomstandigheden zijn deze stroken ofwel stoffig, ofwel uiterst glad. Een andere bijnaam voor de wedstrijd is dan ook la reine des classiques (de koningin der klassiekers) of ook la Pascale (paas, dus: wedstrijd omstreeks Pasen).

De textielfabrikanten Theo Vienne en Maurice Perez organiseerden deze wedstrijd voor het eerst in 1896 en met uitzondering van de beide wereldoorlogen is de wedstrijd sindsdien elk jaar verreden. Tegenwoordig is de organisatie van de wedstrijd in handen van de Société du Tour de France (A.S.O.: Amaury Sport Organisation), die ook de Ronde van Frankrijk organiseert.

Sinds 2005 maakt de wedstrijd deel uit van de Historische kalender. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Amstel Gold Race is een Nederlandse eendaagse wielerwedstrijd voor profrenners, die sinds 1966 jaarlijks gehouden wordt in de Limburgse heuvels en tot de wielerklassiekers wordt gerekend.

De Amstel Gold Race maakte sinds 1989 deel uit van de wereldbeker wielrennen, sinds 2005 van de UCI ProTour, sinds 2009 van de UCI World Calendar en vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour. Desondanks wordt de wedstrijd nog altijd een trapje lager ingeschat dan bijvoorbeeld Milaan-San Remo, Luik-Bastenaken-Luik of de Ronde van Vlaanderen.

De naam komt van de hoofdsponsor, het biermerk Amstel. De Nederlander Jan Raas won de wedstrijd vijf keer, een record. Men sprak in die jaren wel van de Amstel Gold Raas.

De Waalse Pijl is een Belgische wielerklassieker, die sedert 1936 in Wallonië verreden wordt. Vanaf 1998 is er ook een koers voor vrouwen.

Parcours

De wedstrijd kende in de loop der jaren verschillende start- en finishplaatsen. Sedert 1983 is Hoei de vaste finishplaats, alwaar de beruchte Muur van Hoei als scherprechter fungeert, omdat de aankomst boven op deze steile helling gesitueerd is.

Organisatie

In de jaren '50 en '60 vormde de wedstrijd samen met Luik-Bastenaken-Luik het Ardens wielerweekend, waarover ook een gezamenlijk klassement werd opgemaakt. Tegenwoordig zitten er een aantal dagen tussen de wedstrijden in en wordt een dergelijk klassement nog slechts officieus opgemaakt. De wedstrijd maakte deel uit van de Challenge Desgrange-Colombo en de Super Prestige Pernod. Vanaf 2005 was de Waalse Pijl drie jaar onderdeel van de UCI ProTour en vanaf 2008 van de Historische kalender. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Tegenwoordig is de organisatie van de wedstrijd in handen van de Société du Tour de France, die ook de Ronde van Frankrijk organiseert.

Luik-Bastenaken-Luik (Frans: Liège-Bastogne-Liège) is een wielerklassieker die sinds 1892 wordt verreden. Het is het sluitstuk van de voorjaarsklassiekers en is één van de klassiekers in de wielersport.

De wedstrijd wordt vanaf 1908 voor beroepswielrenners georganiseerd. In hetzelfde gebied werd al eerder een wedstrijd voor amateurs gereden. Door de uitslagen daarvan op te nemen claimt de organisatie van LBL de oudste klassieker te zijn, vanaf 1892. De bijnaam van LBL is dan ook La Doyenne. Letterlijk betekent dit "de ouderdomsdeken".

In de jaren '50 en '60 vormde de wedstrijd samen met de Waalse Pijl het Ardens wielerweekend, waarover ook een gezamenlijk klassement werd opgemaakt. Tegenwoordig zitten er een aantal dagen tussen de wedstrijden in en wordt een dergelijk klassement nog slechts officieus opgemaakt.

Memorabel was de editie van 20 april 1980 die bijna volledig in de sneeuw werd gereden. Reeds na 100 km hebben 100 van de 174 vertrekkers opgegeven. Uiteindelijk wint Bernard Hinault de wedstrijd. Slechts 21 renners bereiken de finish.

Vanaf 2005 was Luik-Bastenaken-Luik drie jaar onderdeel van de UCI ProTour en vanaf 2008 van de Historische kalender. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Tegenwoordig is de organisatie van de wedstrijd in handen van de Société du Tour de France, die ook de Ronde van Frankrijk organiseert.